de Ark van Noach
Plaats in de kerk: links in voormalige doopkapel
ontwerp : Daan Wildschut, 1951; uitvoering atelier Flos, Steijl
Het verhaal
God laat de zondvloed over de aarde komen, omdat hij de slechtheid van de mens niet langer kan verdragen en spijt heeft gekregen van zijn schepping. Noach leidt als enige sterveling een voorbeeldig leven en daarom wordt hij met zijn naasten gespaard.
Op aanwijzing van God bouwt Noach een ark, een vaartuig waarin hij, zijn vrouw, hun drie zonen en drie schoondochters de zondvloed kunnen overleven. Hij krijgt de opdracht om behalve zijn familie ook dieren mee aan boord te nemen om hun voortbestaan veilig te stellen.
Er volgen veertig dagen en veertig nachten van hevige regens. De aarde overstroomt, alles wordt weggevaagd, maar de ark drijft veilig op de aanzwellende watermassas. Uiteindelijk staan zelfs de hoogste bergentoppen onder water.
Na 150 dagen zakt het water weer. Voordat hij van boord gaat, laat Noach eerst een raaf en daarna drie keer een duif los. De duif keert twee keer terug, de tweede keer met een olijfblad in de snavel. De derde keer blijft de duif weg, een teken dat het land weer bewoonbaar is.
De afbeelding
Rechtsboven staan op de voorgrond Noach en zijn vrouw, daarachter hun drie zonen Sem, Cham, en Jafet met hun vrouwen. Noach is zoals gewoonlijk voorgesteld als een oude man met baard en staf volgens het Bijbelverhaal zou hij zeshonderd jaar oud zijn geweest!
De onderste zone van het venster toont over de hele breedte de zondvloed en de slachtoffers. In het water drijven verdronken mensen, onder wie een koning. Linksboven zien we de ark. Het vaartuig lijkt op een huis. Door de vensters kunnen Noach en zijn familie, maar ook de dieren, over het water uitkijken. Een van Noachs zonen heeft een deur geopend in afwachting van de duif, die met een olijftakje komt aanvliegen.
De aanwezigheid van dit onderwerp in een doopkapel is verklaarbaar. De zondvloed, waardoor de zonden van de wereld worden weggewassen, is sinds het vroege christendom een beeld van het doopwater, dat de erfzonde van de dopeling afwast en hem/haar opneemt in de gemeenschap van gelovigen. De ark is een beeld van de Kerk: wie niet bij de Kerk hoort en niet is gedoopt, heeft geen toegang tot het eeuwig leven, wordt niet gered. De olijftak verwijst naar het levengevende hout, teken van het kruis.
meer informatie :
volgende : sacrament van de doop : graflegging
vorige : Willibrordus