de maaltijd te Emmaus
Plaats in de kerk: sacristie
Atelier onbekend, 1911 of later
Het verhaal
Twee volgelingen van Jezus zijn onderweg naar Emmaüs en spreken met elkaar over hun meester, wiens lege graf ze eerder die dag hebben gezien. De gebeurtenissen hebben hen danig in verwarring gebracht. Terwijl ze zo met elkaar in gesprek zijn, komt een man naar hen toe en loopt met hen mee. Het is Jezus, maar ze herkennen hem niet.
Hij vraagt waarover ze lopen te praten. Een van hen, Kleopas, vertelt het verhaal over de dood van Jezus en over het lege graf, en deelt ook zijn teleurstelling met de onbekende man: Wij leefden in de hoop dat hij degene was die Israël zou bevrijden, maar inmiddels is het de derde dag sinds dit alles gebeurd is. Jezus zegt daarop: Hebt u dan zo weinig verstand en bent u zo traag van begrip dat u niet gelooft in alles wat de profeten gezegd hebben? Moest de Messias al dat lijden niet ondergaan om zijn glorie binnen te gaan?
In Emmaüs aangekomen, nodigen ze hem uit. Als ze gaan eten neemt Jezus het brood, spreekt het zegengebed uit, breekt het en geeft het hun. Nu pas vallen de schellen van hun ogen en herkennen ze hun meester, die deze handeling eerder verrichtte bij het Laatste Avondmaal. Op hetzelfde moment wordt hij aan het oog onttrokken.
De afbeelding
Jezus staat achter een kleine ronde tafel. Het zegengebed dat hij uitspreekt, opent de ogen van de Emmaüsgangers, die aan weerszijden van de tafel zitten. Ze hebben eindelijk door dat de man die onderweg zulke wijze woorden sprak, een verschijning van Jezus zelf is. Kleopas vouwt eerbiedig zijn handen. De andere volgeling volgens de traditie Petrus is vol verbazing en grijpt met zijn linkerhand het tafelkleed vast. Achter Jezus bevindt zich een venster dat uitkijkt op een landschap.
Meer informatie:
vorige : de roeping van de apostelen