De voetwassing
Plaats in de kerk: de kooromgang van de apsis; linkerraam, rechtsonder
Henri Redig, 1877
Het verhaal
Traditioneel gebruik is, dat de voeten van een gast voor de maaltijd gewassen worden. Tijdens het laatste Pesachfeest Joods feest ter herdenking van de bevrijding van het Joodse volk uit de Egyptische slavernij dat Jezus viert met zijn apostelen, wast Jezus de voeten van zijn apostelen. Daarom doet Jezus zijn bovenkleed af en giet water in de waskom. Na de wassing droogt hij de voeten met een linnen doek. Als Petrus aan de beurt is vraagt deze: U wilt toch niet mijn voeten wassen, Heer? Petrus protesteert, maar Jezus antwoordt, dat diegene wiens voeten door hem gewassen zijn, bij hem zal horen. Dat Jezus de voeten wast van Petrus en zijn mede-apostelen moet gezien worden als een voorbeeld van nederigheid en dienstbaarheid aan anderen. Jezus voegt er nog aan toe, dat een meester niet meer is dan zijn slaaf.
De afbeelding
Jezus ligt op zijn knieën, terwijl hij de linkervoet van een van zijn apostelen afdroogt. Omdat het Petrusramen zijn, kan het hier Petrus voetwassing betreffen. De bak met water staat op de grond voor de bank waarop de apostel gezeten is. Zijn metgezellen staan, wachtend op hun beurt, te kijken naar de rituele voetwassing. De tekst op de banderol is moeilijk te ontcijferen: DOMINE * NON TANTUM * PEDES * MEOS * SED ET * MANUS * ET * CAPUT Hij verwijst naar de uitspraak van Petrus: Heer, dan niet alleen mijn voeten, maar ook mijn handen en mijn hoofd, nadat Jezus had gezegd: Als ik je voeten niet mag wassen, kun je niet bij mij horen.
meer informatie :
volgende : Petrus hakt oor af
vorige : Jezus wandelt over het water