verering van St. Benedictus
Benedictus van Nursia (480-547) is de stichter van de benedictijner kloosterorde. Hij is geboren in Nursia, bij Perugia (Italië). Op veertienjarige leeftijd sluit hij zich aan bij een groep kluizenaars in de buurt van Rome.
Hij wordt tot abt gekozen in een naburig klooster. De monniken krijgen genoeg van zijn strenge regels en proberen hem te vergiftigen. Volgens het verhaal zegent Benedictus de gifbeker, waarna deze breekt. In een andere versie van het verhaal is sprake van een vergiftigd stuk brood, dat door een raaf wordt opgepikt voordat Benedictus ervan kan eten.
Benedictus begint een eigen kloostergemeenschap. Rond 529 sticht hij het beroemde klooster te Montecassino, waar hij zijn invloedrijke orderegel op schrift stelt. De drie pijlers hiervan zijn de geloften van armoede, kuisheid en gehoorzaamheid. De benedictijner regel verspreidt zich over heel Europa.
Een belangrijk principe is vervat in de woorden ora et labora (bid en werk). Onder werk wordt door Benedictus niet alleen geestelijke arbeid verstaan, maar ook handenarbeid, die doorgaans door slaven en lijfeigenen wordt gedaan.
Voor de monniken, die vaak van adellijke afkomst zijn, is de handenarbeid een les in nederigheid.
Benedictus wordt vaak afgebeeld als abt met een staf, gekleed in het zwarte benedictijner habijt. Een extra attribuut is soms de gifbeker of een raaf met een stuk brood in de snavel.
Soms wordt hij voorgesteld met een doornstruik. Hij zou zich in doornen hebben gewenteld om zijn onkuise lichamelijke gevoelens te verdrijven.
volgende : de glazenier
vorige : de geschiedenis van de kerk