Rochus
Plaats in de kerk: schip, rechts
Raymundus van Bergen, 1921-1925, gewijzigd 1969
Het verhaal
Rochus wordt rond het jaar 1295 in de Franse stad Montpellier geboren. Na het overlijden van zijn beide ouders geeft hij al zijn bezittingen weg aan de armen van de stad. Hij besluit als pelgrim door het leven te gaan en zijn eerste reisdoel wordt Rome.
Onderweg komt Rochus veel pestlijders tegen. In de veertiende eeuw wordt Europa geteisterd door een epidemie die miljoenen slachtoffers maakt. Rochus staat zieken bij en blijkt wonderlijke genezingen te kunnen verrichten.
Op de terugreis naar zijn geboortestad wordt hij zelf besmet met de pest. Hij trekt zich terug in een hut in de buurt van Piacenza om niemand te besmetten en rustig te sterven. Maar door een engel, die aan hem verschijnt en zijn wonden verzorgt, krijgt hij weer moed. Een hond brengt hem dagelijks een stuk brood en likt zijn wonden. Na een tijdje kan hij gesterkt verder reizen naar Montpellier. Daar herkent echter niemand hem nog, omdat hij getekend is door de ernstige ziekte. Hij wordt zelfs van spionage beschuldigd en gevangengenomen.
Waardig draagt hij zijn lot, indachtig het lijden van Christus. Na meer dan vijf jaar gevangenschap sterft Rochus rond het jaar 1327. Dan pas wordt hij herkend aan een moedervlek.
In 1485 wordt zijn gebeente naar Venetië overgebracht, waar het ziekenhuis Scuola di San Rocco wordt gesticht. Rochus is patroonheilige van gevangenen, zieken, artsen, chirurgen, zieken- en verpleeghuizen. Hij wordt aangeroepen tegen pest, zweren, cholera en andere besmettelijke ziekten.
De afbeelding
De H. Rochus knielt met een pelgrimsstaf in zijn linkerhand. De schelp op zijn jas is het attribuut van de pelgrims (eigenlijk van hen die naar Santiago de Compostella gingen). Aan zijn middel hangt een reistas en op zijn rug een hoed.
Rechts twee wapens. Het bovenste is van Mgr. Diepen, bisschop van s-Hertogenbosch, het onderste van paus Pius XI. Deze wapens zijn wellicht verwisseld met het wapen op het raam met Antonius Abt. Daar is het wapen van de Noordbrabantse Christelijke Boerenbond afgebeeld, terwijl juist het onderhavige raam door deze organisatie geschonken is. Een andere mogelijkheid is dat de twee heiligen de ene links in het schip, de andere rechts zijn verwisseld. Wat hierop wijst is het feit dat ze met hun rug naar het altaar zijn gekeerd.
De aanwezigheid van dit raam in de kerk hangt vermoedelijk samen met de bijzondere betekenis van Rochus voor het dorp Deursen, waar zich een achttiendeeeuwse aan Rochus en Antonius Abt gewijde kapel bevindt.
volgende : Lucas en Matteüs
vorige : Antonius Abt