de patroonheiligen

Andreas is een van de twaalf apostelen, volgelingen van Jezus van Nazareth. Hij wordt beschouwd als de stichter van de Kerk van Byzantium. In de oosters-orthodoxe Kerk behoort hij tot een van de meest vereerde heiligen. Andreas is de broer van de apostel Petrus.

Volgens de overlevering preekt Andreas het evangelie, maar kan hij ook zieken genezen. Als hij de vrouw van de gouverneur van het Griekse Patras heeft genezen, bekeert zij zich tot het christendom. De gouverneur ontsteekt hierdoor in woede en laat Andreas in de gevangenis werpen en ten slotte kruisigen. Het X-vormige kruis waaraan hij wordt vastgebonden, heet andreaskruis. Hij is na twee dagen nog in leven. Als hij een smeekbede tot God richt om te mogen sterven, verschijnt er gedurende een half uur een groot stralend licht dat hem aan het oog onttrekt. Daarna geeft hij de geest.

Antonius is een tijdgenoot en volgeling van Franciscus van Assisi. Antonius wordt in 1195 als Fernandez geboren in Lissabon. Op vijftienjarige leeftijd treedt hij toe tot de reguliere kanunniken van een augustijner klooster in zijn geboortestad. Het is in die tijd gebruikelijk, dat jongemannen uit gegoede kringen hun scholing krijgen in kloosters. Zij volgen het dagritme van de kloosterlingen. Als Fernandez in Coimbra verblijft in verband met een studie theologie, ontmoet hij broeders van de nieuwe orde van Franciscus uit Assisi. Hij sluit zich bij hen aan om te gaan prediken in Noord-Afrika. Voortaan noemt hij zich Antonius, naar de bekende derde- en vierde-eeuwse woestijnkluizenaar, beschermheilige van het klooster in Coimbra.

Ziekte dwingt Antonius naar Europa terug te keren. Storm of schipbreuk doen hem in Sicilië belanden, waarvandaan hij verder reist naar Assisi. Hier ontmoet hij zijn grote voorbeeld Franciscus. Hij ontwikkelt zich tot een begenadigd prediker en docent theologie met grote kennis van het werk van Augustinus. De laatste jaren van zijn leven brengt hij door in Padua. Hij overlijdt in 1231 en wordt een jaar later al heilig verklaard.

Antonius van Padua wordt vaak afgebeeld met een kind op de arm. Volgens een legende heeft hij in zijn kamer een stralend visioen van het kind Jezus. Hij vraagt een ooggetuige er met niemand over te spreken, maar na zijn dood raakt het verhaal toch algemeen bekend. In de kunst heeft hij het kind op de arm, of het zit of staat op een boek.

Al 25 jaar na zijn dood krijgt Antonius grote bekendheid als patroon van verloren zaken. Een bekende volkse smeekbede luidt nu nog: 'Heilige Antonius, beste vrind, maak dat ik mijn - hier wordt het verloren voorwerp genoemd - weer vind.'

meer informatie :

volgende : de geboorte van Jezus

vorige : de glazenier van de ramen